263.....

گفت مرا یادت هست؟
دویدم و در راه فکر کردم که...
من چه یادی دارم...
چرا یادم به وسعت همه ی تاریخ است...
چرا آدمها در یاد من زندگی می کنند...
و من در یاد هیچ کس نیستم...
.
.
.
. . . . . . . . . . . . .
اينجا تنها جايي ِ كه من بر خلاف دنياي حقيقي فقط غـــــــ’ر ميزنم...
و ديواري هم از ديوارِ خدا كوتاه تر نمي بينم واسه خالي كردن غـــــــ’ر غــــــــ’رهام...
.
.
.
. . . . . . . . . . . . .
"...هر روز پر از معجزه و اتفاقهای خـــــوب است..."